Categorie archief: Uncategorized

Dove socialisten!

Dankzij de weblog van Michel kwam ik op de weblog van Waals minister-president én voorzitter van de PS én baarlijke duivel van een groot deel van de Vlamingen (hoe combineert die man zoiets, zo’n drie jobs? -) ) Elio Di Rupo terecht. En wat ziet mijn oog daar bij diens links? Een link naar de Sourd et malentendants socialistes! Férm! Zoiets bestaat volgens mij nog steeds niet in Vlaanderen. Er is zelfs geen algemene dovenvereniging voor geïnteresseerden in politiek, laat staan van één specifieke partij.

Wordt het eigenlijk geen tijd om daar verandering in te brengen?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Nice to woef you!

aangename kennismaking…, originally uploaded by Maximiliaan.

Op weekend aan zee klikte het dik tussen paard en hond. Mooi om te zien, toch?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Woef aan zee

Woef aan zee, originally uploaded by Maximiliaan.

We hebben de camera nog maar een paar weken. Tijdens de week gebruiken lief en ik hem maar zelden: na een lange werkdag zijn we ’s avonds te moe, en dus experimenteert haar broer ermee als hij hier langskomt. Eén van de eerste dagen trokken we dit plaatje van onze madam.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Ongehoord verleden (2)

Het congres is achter de rug, en over de hele lijn is het me beter meegevallen dan ik verwacht had. Het ochtendprogramma was regelmatig echt de moeite waard, en ook in de namiddag wist vooral Joe Murray het publiek in zijn ban te houden met een dynamische visie op doven, handicaps en taalminderheden. Harlan Lane daarentegen was helaas een beetje een tegenvaller. Zijn lezing was zonder meer ok, maar zeer technisch en voor een aantal mensen zonder twijfel ook een ver-van-mijn-bed-show. Nu ja, we kunnen het niemand kwalijk nemen dat hij de finesses niet wenst te weten van de migratiebewegingen van dove families in de Noord-Amerikaanse staten Maine, New Hampshire en Massachussets. Op het einde had de conservator van het Finse Dovenmuseum de erg ondankbare taak om na een lange zaterdag vol lezingen, het congres af te ronden: een behoorlijk deel van het publiek zat op dat moment duidelijk al ergens anders met zijn gedachten.

Al bij al een mooie dag, en terug enkele oude bekenden terugzien is altijd fijn!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Close

Enkele weken geleden maakte lief een foto van onze woef Eowyn die zéér veel interesse had voor het fototoestel. Hoeveel juist kan u hieronder zelf zien. Sinds enkele minuten dient dit plaatje als nieuwe achtergrond voor mijn desktop. Drommels mooi!

Image Hosted by ImageShack.us

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

A theory of justice

In 2002 overleed John Rawls, volgens velen de belangrijkste politiek filosoof van de 20ste eeuw. Hij laat daarmee andere illustere namen als Isaiah Berlin, Hannah Arendt en Michel Foucault achter zich. Ik weet niet wat jullie daarvan denken, maar dat noem ik referenties! Ik leerde hem pas kennen toen ik in de enige kandidatuur moraalwetenschappen aan de UGent les kreeg van prof. Mortier. Rawls was tijdens deze colleges, die veelal in okaal 1.16 op de Blandijn doorgingen, één van de filosofen die aan bod kwamen binnen het vak morele ontwikkeling. En ik, stommerd, had niet echt door wat Rawls binnen uitgerekend dàt vak te zoeken had (ik had een 10 voor dat vak, en ik verdiende er toendertijd zeker niet meer punten voor ook). Het was nochtans simpel.

Deze gewezen professor uit Harvard hield zich zijn hele leven bezig met de zoektocht naar het antwoord op in wezen twee vragen: Wat vraagt het van ons op rechtvaardig te zijn? en Zijn wij mensen in staat om dat gevraagde op te brengen, willen wij dan wel rechtvaardig zijn?
Ik heb recent de eerste druk aangeschaft van de Nederlandse vertaling van A theory of Justice (uitgegeven bij Lemniscaat), het boek waarmee Rawls zijn filosofische “eerste fase” afsloot (voor wie het interesseert: hij had er drie) . In die fase spitste zijn onderzoek zich in de lijn van zijn hoofdvragen op de vraag of onze keuzes te rechtvaardigen zijn? Hoe kunnen we moreel gezien het ene verkiezen boven het andere? Rawls gaf aan dat men zich bij het maken van keuzes moet laten leiden door een concept, nl. justice as fairness. Het begrip zelf zegt het al: eenvoudig gesteld gaat het erom dat er rechtvaardigheid is als er billijkheid (of eerlijkheid) is.

Later zou Rawls in Political Liberalism en The Law of People enerzijds dieper ingaan op het concept van politiek liberalisme, en anderzijds zijn eerder uitgewerkte theorie uitbreiden naar de wijze waarop verschillende volkeren en staten rechtvaardig met elkaar zouden kunnen omgaan. Wat ik als allerbelangrijkste aanvoel in zijn theorie, is de mate waarin hij rekening wil houden met het overwachte, met het toevallige. In die zin geeft hij aan dat de maatschappij ervoor moet zorgen dat de mensen allemaal fundamenteel gelijkwaardig behandeld worden. Mensen die om een bepaalde reden die buiten hun wil om liggen in een ongelijke positie zitten, moeten in die mate gesteund worden dat zij opnieuw gelijkwaardig aan de samenleving kunnen deelnemen. Dit houdt in dat de natuurlijke begaafdheden waarmee iemand geboren wordt, of iemands sociale klasse of het geluk/de pech van iemand in diens leven niet zo bepalend mogen worden dat mensen geen kant meer uit kunnen. Of zoals de hele slimme man van de inleiding het stelt: “De taak van de overheid is om onverdiende achterstanden op te heffen. Dat maakt het mogelijk dat mensen daadwerkelijk verantwoordelijk kunnen zijn voor de keuzes die zij zelf maken”. Dit wordt meestal in politieke zin gebruikt (Rawls is dan ook een politiek filosoof). Ik moet Rawls himself nog beginnen lezen, maar ik ben benieuwd of zijn theorie ook op andere domeinen, zoals bvb. emancipatiestrijden, van toepassing is of kan zijn.

Image Hosted by ImageShack.us

Vanavond ben ik dus aan dat boek begonnen. Een theorie van rechtvaardigheid is een dikke pil van meer dan 600 blz. dik, en ik ben nog maar 25blz. ver (dus nog geeneens voorbij de zéér boeiende inleiding door een zeer slimme meneer), maar smullen, mensen! Met potlood en gom baan ik me bladzijde na bladzijde een weg, onderwijl onderlijnend en becommentariërend, soms teken ik zelfs de structuren uit. Ik doe dit niet vaak, maar als ik het doe, gebeurt het meestal bij de mooiste boeken. U mag denken dat het zonde is, een boek zo volkladderen maar ik kan er toch ook niet aan doen dat de beste en meest interessante boeken vaak een luxe-uitgave kennen, en dat ik dié dan krijg (of, eerlijk is eerlijk, soms ook wel eens koop)! Maar ik gebruik wél geen pennen en stiften! Of toch niet meer, ik heb ooit zo’n stomme periode gehad, en een aantal van mijn boeken draagt daar nog steeds de spijtige disco-achtige sporen van.

Maar nu terug in de tijd: eind augustus hebben we nog een heel klein etentje gehad met wat vrienden, en toen was ons een genereus kado van FNAC-bonnen te eer gevallen. Eén van de aankopen daarmee was dus dit boek. Mannen (en vrouwen): merci!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

World Leader Pretend

I sit at my table and wage war on myself
It seems like it’s all…it’s all for nothing
I know the barricades, and
I know the mortar in the wall breaks
I recognize the weapons, I used them well

This is my mistake. Let me make it good
I raised the wall, and I will be the one to knock it down

I’ve a rich understanding of my finest defenses
I proclaim that claims are left unstated,
I demand a rematch
I decree a stalemate
I divine my deeper motives
I recognize the weapons
I’ve practiced them well. I fitted them myself

It’s amazing what devices you can sympathize…empathize
This is my mistake. Let me make it good
I raised the walls, and I will be the one to knock it down

Reach out for me and hold me tight. Hold that memory
Let my machine talk to me. Let my machine talk to me

This is my world
And I am world leader pretend
This is my life
And this is my time
I have been given the freedom
To do as I see fit
It’s high time I’ve razed the walls
That I’ve constructed

It’s amazing what devices you can sympathize…emapathize
This is my mistake. Let me make it good
I raised the walls, and I will be the one to knock it down

You fill in the mortar. You fill in the harmony
You fill in the mortar. I raised the walls
And I’m the only one
I will be the one to knock it down

-R.E.M.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized