Categorie archief: Sign Language

Een nieuwe start

Sinds begin deze week heb ik een nieuwe job en ik begin me er elke dag beter in mijn sas te voelen.   Het is niet dat mijn vorige job zwaar tegenviel, verre van: ik zal vooral de collega’s op Sint-Gregorius missen (van wie ik een pracht van een kader heb gekregen, waarvoor nogmaals dank), maar de inhoud van mijn werk, als ik even heel eerlijk mag zijn, absoluut niet.

Het zit zo: zeven jaar geleden was schrijver dezes bezig met zijn eerste licentie moraalwetenschappen aan de UGent (toen nog de RUG) toen hij te weten kwam dat er op Sint-Gregorius een halftijdse job vrijkwam als opvoeder in een MPI, binnen de afdeling voor dove kinderen. Ik ging er solliciteren: ondertussen was de functie-inhoud van de job lichtelijk veranderd (niet meer 20u, maar een pak meer, en dus niet meer te combineren met mijn “gestudeer”), en werd het niets. Een maand later kreeg ik een mail dat de job van maatschappelijk assistent in diezelfde afdeling terug vacant was, en of ik daarvoor interesse had.  Ik heb mijn eerste professionele stappen daar gezet, maar veel belangrijker, ik leerde er de dovencultuur voor het eerst echt kennen.  En ik besefte er dat ik me niet langer hoefde neer te leggen bij het “niet-kunnen-volgen-want-ik-ben-nu-eenmaal-doof”-gevoel: met je eigen taal waarmee het communiceren opeens geen probleem meer bleek (gebarentaal, of wat dacht je?) had de gemiddelde dove in principe dus evenveel mogelijkheden.  In principe, zeg ik wel: het Vlaamse dovenonderwijs heeft een heel lange weg afgelegd maar ook nog af te leggen, en ook de integratie van de dove Vlaamse scholier loopt niet altijd even gelukkig (ondanks de beste bedoelingen en het vele harde werk dat er vaak door verschillende partijen in gestoken wordt). In mijn specifieke situatie bleken de keuzes van mijn ouders prima gewerkt te hebben, maar voor heel wat anderen is hun werkelijkheid  helaas minder rooskleurig, met gemiste of nooit gekende en dus nooit genomen kansen tot gevolg. Maar ik wijk af.

Bijna zeven jaar later heb ik ook twee passages op een thuisbegeleidingsdienst achter de rug, en het werken in wat meestal de “zorg”-sector was, was beginnen door te wegen. Ik geef ook al een paar jaar les aan studenten tolk voor doven in een school voor volwassenenonderwijs.  Daar kon ik me echt uitleven met het bestuderen van de wondere wereld der Doven en met de als een spons opgeslorpte informatie weer door te geven aan mijn studenten, vaak nog al te vastgeroest in het deficitsysteem, het hardnekkige idee dat een dove een sukkelaar is die geholpen moet worden. Ik wou daar dus nog meer mee doen.

Maar waar een nieuwe job vinden die a- mij inhoudelijk (lees: op cultureel en vormend vlak, want da’s zoals blijkt meer mijn dada) aansprak en b- geen of weinig (alleszins minder dan in mijn jeugd) communicatieproblemen met zich zou meebrengen?  Toen de job als inhoudelijk coördinator bij Fevlado-Diversus (de vormingsdienst van de Vlaamse Dovengemeenschap) vrijkwam, was het dan ook een kans die ik moest grijpen.

En daar lopen, zo blijkt (en ik had niet anders verwacht) ook heel erg fijne collega’s rond.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Deaf/Deafhood, M'n job(s), Sign Language

Nightswimming

For the deaf (and the hearing with an open mind) amongst us that know ASL: a very nice and intimate ASL-cover of one of REM’s most intimate songs. Enjoy!

Toch is het origineel ook heel erg mooi! Voor de slechthorenden en doven onder ons: Stipe is behoorlijk goed te liplezen in deze intieme en prachtige live-clip.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder muziek, Sign Language