over Max

Op 21 maart 1977 geboren in een gehucht bij Mechelen, groeide de latere Maximiliaan Derawijde op samen met zijn ouders (en drie jaar + 12 dagen na dato, zijn kleine broer). Want ook ouders groeien na een geboorte mee op met hun kind, zeker als die na 3,5 jaar door een speling van het lot doof worden. Niemand liet de moed zakken, Max zelf nog het minst van al, en dat leidde uiteindelijk tot heel wat vrienden, kameraden en diploma’s allerhande.

In 2000 mocht Max zich gediplomeerd maatschappelijk assistent noemen. Tijdens die drie jaar durende studietijd in Antwerpen rijpte bij hem het plan om zich toe te leggen op de menselijke kennis.  Vragen in de allerbeste Kantiaanse traditie waren nu Max’ leidraad, maar later werden diens denkbeelden verworpen ten voordele van een libertair hedonisme en een meer genuanceerde utilitaristische. Maatschappelijk werk achter zich latend, ging Max zich richten op het filosofische aspect van de mens. De UGent (toendertijd nog de RUG) verwelkomde hem met open armen. Ze konden elke euro namelijk zeer goed gebruiken.

Toch bleken er al snel enkele praktische probleempjes op te duiken. Met zijn toenmalige vriendin kwam hij erachter dat men niet alleen van liefde en kennis kan leven, en dus ging Maximiliaan snel op zoek naar een halftime job. Snel gevonden, begon hij te werken met dove jongeren. Ze zijn er nog steeds niet goed van.

Ondanks de totale reductie van zijn vrije tijd, bleven Maximiliaans hersenen op volle toeren werken. Verschillende prutswerken van zijn hand zagen het levenslicht, sommige iets meer pruts dan andere. Ook een thesis begon vorm te krijgen, met het zoeken naar antwoorden op bio-ethische vragen rond pasgeborenen. Maximiliaans leven werd steeds meer de moeite waard. Een hele tijd later kwamen er nieuwe wolken voorbijdrijven, en Max ging met die wolken mee, richting nieuwe horizonten. Een nieuwe relatie zag het levenslicht… heel pril maar hartstochtelijk, met een schoonheid uit Limbabwe.  Eerst woonden we gelukkig in één van de Gentse gemeenten, samen met vierpoter Eowyn de Border Collie, waar we in 2007 een huis kochten en in 2009 een kind.  Sinds 2011 leven we in Limburg, waar kindje nummer twee eraan komt!

Een Reactie op “over Max

  1. Herman

    Blijven schrijven Bart. Ook als je in het oog van de storm zit. Wat een pittige stijl met de nodige humor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s