Mawda

Mawda.

Vijf letters. Twee jaar.  Vierduizend kilometer.  Dood.

Het is slechts één meisje, maar ze is één van die steeds zeldzamere uitzonderingen van menselijk leed die de bevolking nog raken.  Door het voortdurende bombardement van slecht nieuws in onze media doven al deze soms hoogoplopende emoties al snel weer uit,  continu onderweg zijnde naar alweer een nieuwe waan van de dag.  Want wie voelt nog iets bij het verdronken jongetje Aylan?  Of kent zelfs maar de naam van al die honderden andere kinderen die dagelijks overal ter wereld lijden en sterven onder oorlogsgeweld.   Het is allemaal ver van ons bed.

Maar het is wel oorlogsgeweld dat er mee voor gezorgd heeft dat Mawda enkele dagen geleden getroffen werd door een politiekogel in omstandigheden waar we met zijn allen voorlopig alleen maar over kunnen raden, en die binnen enkele maanden misschien enkel nog een voetnoot in de krant waard is, wegens ander en belangrijker nieuws.  Want het leven gaat voort, nietwaar?

Nee.  Er is een kind dood. Eén van de zovele, maar deze keer is er iets veranderd.  Ik vind het genoeg.  Ik heb niet de illusie ook maar enige invloed te hebben op de machten die de samenleving sturen en vorm geven.  Maar er moet me even wat van het hart.  Want ik begrijp jullie niet, dames en heren politici.  Voor alle duidelijkheid, ik heb bijzonder veel respect voor het beroep van politicus (of politica).   Maar jullie begrijpen?  Dat doe ik hoe langer hoe minder.

Ik weet niet wat voor jullie de definitie van politicus is, maar voor mij is dat iemand die tracht om in dialoog met anderen, en via democratische weg, een pad uit te stippelen over waar een samenleving naartoe moet evolueren.   In de potentiële broeihaard van conflict die een samenleving is, verwacht ik van een politicus dat hij er alles aan doet om op de lange termijn het algemeen belang voor ogen te houden, niet alleen van zijn eigen kiezers of eigen land, maar ook dat van deze onnozel kleine aardbol waar wij het met zeven miljard mensen samen moeten zien uit te zoeken.  Ik verwacht van een politicus dat hij het goede probeert te doen.  En dat klinkt misschien heel wollig, maar is eigenlijk heel erg concreet.  Ik verwacht dat een politicus de wereld veiliger maakt, en de wereld is veel groter dan Vlaanderen. Of Spanje. Of Amerika.  En daarvan zie ik steeds minder en minder terug.  En, heel eerlijk, dat maakt mij bang.

Want ik zie niet meer hoe onze verkozenen oprecht luisteren naar elkaar.  Ik zie niet meer hoe bruggen worden gebouwd tussen volkeren en culturen.  Ik lees hoe internationale machten de macht van politici afkalven.  Ik zie hoe onwetendheid de boventoon voert en hoe die onwetendheid zichzelf steeds meer versterkt met holle frasen en een stuitend gebrek aan nuance.  Ik zie hoe een democratie wordt uitgehold in tijden dat we die democratie zo hard nodig hebben.  Ik zie gewoon brute macht in werking, gebouwd op likes.   Waar onze meest primaire driften (nu nog verbaal) de boventoon voeren.    Ik zie in het journaal politici zinnen gebruiken waar ik koud van word.

En enkele dagen geleden knapte er iets in me.

Er is een kind gestorven dat hier niet hoorde te zijn.

De kracht van woorden is heel groot.  Woorden scheppen een verhaal, en als een bepaald verhaal vaak genoeg wordt verteld, ga je het geloven.  En een geloof, of het nu in een god of een maatschappijvisie of een aanpak van de migratieproblematiek is, deint heel snel uit naar andere geledingen in een samenleving.  En ik zie dat maatschappijbeeld uitdeinen. Een maatschappijbeeld van ontmenselijking.

Mawda is gestorven omdat ze hier niet hoorde te zijn.  Niet omdat ze een illegaal of gelukszoeker was en omdat ik die niet moet hebben,  maar omdat ze gelukkig had moeten zijn in haar eigen land, omringd door familieleden en naaste vrienden.  Wij hebben bijna allemaal dat geluk.  Maar in haar geval zat een oorlog in de weg.

En ik word bang van de groeiende onmacht en onmogelijkheid van een steeds groter en luider wordende groep mensen om zichzelf te verplaatsen in de ander als deze niet tot de eigen naaste groep behoort.   Alle menselijkheid en alle nuance in zovele verhalen, en ook in het verhaal dat achter de ouders van Mawda schuilgaat, gaat verloren in de woorden die sommigen van jullie gebruiken, beste politici.   Omdat het niet meer opbrengt.   Omdat het teveel moeite kost.  Jullie laten die zwarte vlek uitdeinen.

En door van de schuld van de ouders een thema te maken enkele dagen na Mawda’s dood, is ergens echt wel een grens overschreden.  Want op dat moment ga je bewust die nuance negeren.   En de dood van een kind, daar hoort gewoon geen schuldvraag bij te horen.  En dan nog gaat geen enkele weldenkende ouder have en goed achterlaten voor een avontuur waarvan ze niet weten wat het hen brengt, als het niet nodig is.   De keuze die al die mensen maken vraagt immens veel moed.  En onderweg naar hier vallen ze als vliegen, aan land of in zee.  Op de vlucht voor niet zelden een conflict waar wij als westerlingen zelf op één of andere manier mee de hand in hebben gehad.

Ik vind jullie laf en cynisch, beste politici.  Andere woorden heb ik er niet voor.   Waar is de menselijkheid naartoe?  En kom me niet vertellen dat dat in de politiek geen plaats heeft.  Ik erken het feit dat macht aanlokkelijk is en mensen kan verleiden tot ethisch discutabele beslissingen, omdat het leven nu eenmaal geen speeltuin is.   En dat het behouden van de macht en imago dan aanlokkelijker is dan het tonen van moed en daadkracht, of staatsmanschap zo u wilt.  En dat het in deze complexe wereld bijzonder lastig moet zijn om politicus te zijn.

Maar niet op de rug van Mawda en al die andere kinderen die door hun ouders worden meegenomen in de hoop op een beter leven om dan onrechtstreeks door de invloed van de uitdeinende gitzwarte vlek te worden uitgewist uit het leven.

En al helemaal niet in mijn naam.

 

 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder allerlei

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s