Allerheiligen

Vanmiddag toen het gezin terugkwam van een bezoekje aan Isobels boom in het geboortebos, zag ik een behoorlijke hoeveelheid mensen zich klaarmaken om het kerkhof te betreden, al dan niet vergezeld van een kleurrijke chrysant. Veel mensen voelen zich vandaag blijkbaar verplicht om het graf of de urne te bezoeken van deze of gene vergane maar niet vergeten familielid.

De laatste keer dat ik een nabij familielid verloor, was ik zeven. De vader van mijn vader stierf na een hersentumor. De laatste twee herinneringen die ik van hem heb zijn die van ons vakantiehuis in Spanje, waar hij met de ambulance werd opgehaald om terug naar België te reizen. Ik zie het merk en de kleuren nog voor me: een in-die-tijd-hypermoderne, met felgeel overgoten Mercedesracekar met een passagierszetel met uitzicht op het hoofd van mijn grootvader, waar mijn grootmoeder plaatsgenomen had. De auto zat volgens mij wel helemaal onder het stof, zoals bij alle auto’s in Spanje het geval is.

En daarnaast ook die ene keer toen we hem later in het ziekenhuis bezochten, en zijn hoofd duidelijk de tekenen droeg van een ingrijpende operatie. Het heeft uiteindelijk dus niet mogen baten, want op een dag moet ik in de kerk hebben gezeten tijdens de (voor mij zonder twijfel wegens dat ik er geen bal van verstaan moet hebben – excusez le mot – doodsaaie) mis en even nadien bij het graf hebben gestaan. En de koffietafel. En mijn grootmoeder die het daarna moeilijk gehad moet hebben.  Maar daar herinner ik me dus niets meer van.

Twee gebeurtenissen zijn me bijgebleven en werden met de tijd vage herinneringen, en de rest verdween. Maar als ik aan hem denk, zie ik hem wel voor me.  En dat is genoeg.

Ik weet nog, toen ik een kind was wiens leven uit “waarom”-vragen bestond, dat ik geloofde dat er hierboven iets was waar mijn grootvader naartoe ging. Een soort hemel, met gouden lepels en rijstpap, zoals ik eens gelezen had en dat ik ervoer als een groot probleem, want ik lustte helemaal geen rijstpap.  Op de lagere school had ik ooit bij een opdracht in de les godsdienst (“Teken God zoals hij er voor jullie uit zou kunnen zien”).  Alle klasgenoten tekenden een man met een vooral zo lang mogelijke baard (ah, ja, oud hé, die God), een gouden aureool boven zijn hoofd, en blote voeten, residerend op een wolk.  Alle klasgenoten, behalve twee. Die moslimmeisjes tekenden de lucht: blauw, met wolken.  Ze zaten er het dichtstbij als ik erover nadenk.  Die leerkracht zou trouwens eigenlijk ontslagen moeten worden door de kerkelijke instanties, Gods uitspraak dat het maken van zijn beeltenis verboden is, indachtig. Maar die hebben nu vast wel iets anders aan hun hoofd.

Nu denk ik al een tijdje dat er geen God is. Dus mijn grootvader is waarschijnlijk niet naar de hemel.  Maar hij leeft wel verder. In mijn genen.

Sinds ik aan de unief met moraalwetenschappen mijn tijd doodde, ben ik gaan inzien dat wij mensen een product zijn van een heel lange en prachtige evolutie.  Er is helemaal geen God nodig om te verklaren hoe wij hier gekomen zijn.  En ik vind het zelfs mooier dat het zo is.  Bij elke generatiesprong worden de genen van de beide ouders doorgegeven.  Voor wie het nog niet wist: genen zijn de bouwstenen van ons lichaam, die onze haar-, oog- en huidskleur bepalen, de werking van onze organen regelen, voor een gedeelte ons karakter bepalen en ons uiteindelijk maken tot wie we zijn.  Daardoor heeft iedereen een uniek DNA (behalve bij één-eiige tweelingen). Bij de mens is dat mooi verdeeld over mama en papa: ieder vijftig procent.  Al die duizenden jaren lang hebben een mannetje en een vrouwtje elkaar gevonden, (minstens) één keer goed van katoen gegeven, en een kind ter wereld én grootgebracht…  elke keer gaat er een stukje van de voorouders mee.

En ik draag een kwart van mijn grootvader met me mee, vanbinnen. Is dat niet veel mooier dan rijstpap en grafstenen bezoeken?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder allerlei

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s