Kerstmis

Het is opnieuw zover, Kerstavond en Kerstmis staan voor de deur. En dat brengt herinneringen naar boven.

In mijn kindertijd gingen broer en ik elk jaar samen met onze ouders naar de middernachtmis in onze parochie, waar de kerk steeds sfeervol versierd was, verlicht met kaarsen en, wat het meest tot de verbeelding sprak, een kerststal.  En ooit, lang geleden, heb ik het kindeke Jezus in zijn kribbeke mogen leggen. Negen jaar of zo, was ik.  Waar ik die eer aan te danken had, weet ik ook niet. Voor zover ik me kan herinneren heeft de pastoor de jaren nadien het kindeken steeds zelf op zijn slaapplek gelegd. Ik zal toen iets fout gedaan hebben, zeker?  Voor de rest heb ik aan de kerk als praktijk  helaas niet bepaald fantastisch te noemen herinneringen. En dat is niet zozeer aan de kerk zelf te wijten (allemaal heel sympathieke mensen, en die parochie “hing” ook wel aan elkaar zodat je altijd wel bekenden op straat tegenkwam die wisten wie ik was) want kritisch nadenken over dat hele gedoe was er voor mij in die tijd nog niet bij.

U moet weten, in de hele periode dat ik naar de kerk meeging met mijn ouders (tot iets na mijn plechtige communie, denk ik), heb ik me daar uren vréselijk verveeld. Tja, een gebarentolk kende ik in die tijd nog niet en zelfs als ik die in de buurt zou hebben gehad, betwijfel ik of mijn interesse in de liturgie zoveel groter was geweest. Maar soit, om de verveling te verdrijven heb ik door de jaren heen verschillende opties overwogen: op stap gaan door de kerk heen, de aandacht van de zwijgende massa afleidend van opnieuw een preek, tot mijn moeder me uiteindelijk te pakken kon krijgen op het altaar, waar ik post had gevat naast meneer pastoor.  Of tijdens de liedjes (en er waren er nogal wat, en  de teksten -zéér modern in die tijd – werden geprojecteerd op de muur) extra hard beginnen zingen, heel goed wetende dat mijn stem op geen kl*ten trok en zo opnieuw de aandacht naar me toe trekkend.  Of de mensen rondom mij bestuderen: kleding, kleine en grote maniertjes, andere vervelende kinderen hardhandig tot de orde geroepen zien worden, noem maar op.  Of zelf de daad bij het woord voegen en mijn broer irriteren, tot grote ergernis van ma en pa. Of, als het heel erg meezat, stripverhalen lezen (al ging daar dan elke keer weer een hele hoop tijd naar het overtuigen van mijn ouders, die vonden dat dat niet zomaar kon, in een kérk nog wel! Blub.)

Frappant hoe snel de tijd vliegt. De vorige eindejaarsfeesten lijken nog maar net voorbij, en mijn eigen kindertijd is even, als ik mijn ogen sluit, weer heel reeël.  En daar staan we dan weer voor een berg voedsel die opgesmuld moet worden, bij voorkeur met smaak. Sommige dingen veranderen nooit.

Of toch… De cadeautjes liggen onder de bomen, de boom staat er en de verlichting is op het oogverblindende af.  Maar de meeste kinderen (en hun ouders vermoedelijk evenmin) hebben geen flauw idee meer waar Kerstmis zijn oorsprong vond.  Gelovig ben ik allang niet meer, maar bepaalde tradities, en dan vooral de verhalen die eraan ten grondslag liggen, zijn hoe dan ook gewoon mooi.  Er zou trouwens echt wel werk gemaakt mogen worden van het officialiseren van de feestdagen van de andere erkende religies. Scheiding van Kerk en Staat, iemand?  Als je het de ene gunt, gun je het een ander ook, praktische bezwaren ten spijt.

Ik kijk ernaar uit om later aan mijn dochter uit te leggen waar al die feesten en religies vandaan komen. Alleszins niet van de Kerstman, die we aan Coca-Cola te danken hebben…

Ons gezinnetje wenst elke lezer van deze blog, en alle andere mensen op deze wereld, van welke gezindte ook, een waardevol nieuw jaar!

2 reacties

Opgeslagen onder allerlei, Filosofische overpeinzingen

2 Reacties op “Kerstmis

  1. Ronny Engelen

    Hey Bart,

    zeer mooi geschreven en zeer herkenbaar🙂 Inderdaad velen weten niet (meer) wat kerstmis betekent …

    Voor jullie ook hele fijne kerst- en eindejaarsfeesten met Isobel!

    Groetjes,
    Tom en Ronny

  2. Dag Bart, zo zie je maar waar Kerstmis ook goed voor is. Ik wens je ook een warme kerst in je familienest. Zie dat je batterij van je fototoestel opgeladen is. Verkochten ze die mutsen ook met my 58th Xmas? Groeten, Martin, Micheline.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s