Huiswerk

Ik geef ondertussen een kleine twee jaar les.  Elke zaterdag, afwisselend een semestertjen in de voor- en in de namiddag, krijgen de studenten in een zevental blokken van 3,5u les over Dovencultuur en Psychosociale Aspecten van Doofheid. Omdat enig inzicht in de leerstof altijd mooi meegenomen is, en ik er niet tegen kan dat studenten zich tijdens een studie beperken tot papegaaiwerk, geef ik in navolging van mijn voorganger ook elke keer een groepswerk mee. Zo leren ze, om het in mooie en dure woorden te formuleren, ook wat actief denken.

Enkele weken geleden had ik met Maartje een interessant gesprek over die groepswerken.  Blijkbaar zorg ik niet alleen bij mijn mede-docenten voor een hoop last, maar ook bij Fevlado en bij de Doven die de Dovenclubs te lande wel eens durven te frequenteren. De meeste groepjes weten er blijkbaar niets beter op te bedenken dan aan die mensen te gaan vragen waar ze informatie kunnen vinden, of bedelven hen onder al dan niet grote enquêtes over het groepswerkthema.  Tiens.  Nu zijn die mensen meestal wel van het meegaandere type, maar vijf, zes, zeven groepswerken helpen maken is zelfs voor hen een beetje teveel van het goede.

Enfin, het bracht me aan het denken.  Tot nu toe liet ik de keuze van de groepswerken redelijk vrij, maar dat lijkt dus ook niet echt alles te zijn.  De studenten worden op de VSPW opgeleid tot tolk, en niet tot theoreticus Deaf Studies (daarvoor moet men in Bristol of Gallaudet zijn), en dus stond het naar mijn idee de studenten dan ook vrij om bij hun groepswerk voor een meer praktische benadering van een bepaald thema te kiezen, en een al te zware brok theorie niet als noodzakelijk te achten.

Maar nu begin ik stilaan toch een beetje te twijfelen of zo’n grote vrijheid wel een goed idee was. Ik geef weliswaar een aantal mogelijke onderwerpen op tijdens de uitleg over de groepswerken, maar studenten hebben nog steeds de keuze tot het zich eigen maken van een ander thema.  Ze waren er tot nu toe dus erg vrij in. Het lijkt me op dit moment het één of het ander: ofwel maken ze hun taak meer concreet (bijvoorbeeld met een enquête), ofwel probeert men zich theoretisch in te graven in het gekozen thema (of men opteert voor een combinatie van beide: dat lijkt me sowiezo al nodig bij een meer concrete taak: een beetje theoretische achtergrond lijkt me niet teveel gevraagd).  Tijdens het nalezen van de groepswerken van dit jaar lijkt het me dat er bepaalde groepen er wel eens met de pet naar durven gooien op dat theoretische vlak , en dat men niet dieper durft, kan of wil ingaan op bepaalde opgegeven of voorgestelde thema’s.  Is dat uit intellectuele gemakzucht of doen de studenten op dat moment ook écht hun best om er het beste uit te halen? Geen flauw idee.  Wat mag ik op dat vlak van hen verwachten?  Moet ik doe-taken verbieden, en alleen nog denk-taken overhouden?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder M'n job(s)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s