Verwondering

Net terug van Herman van Veen in het Capitole. Wat ik zeker moet en zal onthouden:

  • Voor iemand van 61 lentes jong is Herman verdomd lenig: op het einde van de show klom hij door en over de eerste rijen heen naar de uitgang toe. Kwestie van op een originele manier afscheid te nemen, vermoed ik.
  • Alleen was dat afscheid geen afscheid. Het afscheid daarna evenmin. Het afscheid dààrna ook evenmin. En die daarna eigenlijk ook niet, want nadien kwam hij ook nog eens. En nadien, als ik nog goed aan het tellen ben, ook. Om maar te zeggen: die man weet van geen ophouden. Elke keer als hij afscheid nam, ging er weer een deel van de zaal weg. Uiteindelijk nog hoop en al een paar honderd mensen over. Maar die kregen wel een zeer mooie versie van Later in de plaats. *pinkt traan weg van ontroering*. En toen gingen lief en ikzelf ook weer naar huis. Misschien speelt hij daar nu nóg, in dat Capitole! Herman had er zichtbaar zin in vandaag.
  • Een paar uur op voorhand eens gaan rondhangen bij de zaal kan geen kwaad: dankzij een vriendelijke mevrouw aan de kassa aldaar kreeg ik een upgrade van rij 21 naar rij 2. En dat nadat ik uitlegde dat ik doof was, en eigenlijk kwam vragen of ze geen setlist zou kunnen aftroggelen bij de crew van Herman Van Veen. Het lieve mens dacht dat ik vanop rij 2 misschien wel zou kunnen liplezen. Ze mag dat denken. Die setlist heb ik uiteindelijk niet meer gezien (perfectionist Herman zat blijkbaar nog tot net voor de show aan die lijst te schaven), en dus had ik het grootste deel van de tijd geen benul wat er gespeeld of gezegd werd. En lief kon me ook niet echt helpen, wegens niet echt een fan (tot vandaag, mag ik hopen).
  • Maar dat kon me, zoals ik eerder al zei, niet schelen. De bedenker van Alfred Jodocus Kwak heeft voldoende visueels in huis om een avond mee te vullen voor een dove kijker. Alleen moet ik de volgende keer misschien toch maar overwegen om een tolk mee te nemen. Maar of die daar zijn/haar werk mag doen? Euhm. Neen, dan een nog beter idee: eens bij zijn impresariaat vragen of één van zijn optredens volgend jaar of het jaar erna of wanneer hij ook nog eens terugkeert naar dit land, toegankelijk gemaakt kan worden voor doven. Ikke kandidaat om dat (te proberen) te organiseren! Zijn er geïnteresseerden? Kommil Foo was dan wel een succes, maar zou Herman óók zoveel aantrek hebben? Let me know!
  • Die drie muzikanten van hem kunnen een stukske spelen, en dat had zelfs ik door, met die rammelende oren van me: Erik van der Wurff op piano (en blijkbaar ondertussen ook op xylofoon, basgitaar, gewone gitaar, trekzak en contrabas); Jannemien Cnossen (hoogzwanger op viool en gitaar) en Edith Leerkens (herejezusmina, die gitaar van haar heeft afgezien!) zijn het zout op elke aardappel die een zanger zich kan wensen.
  • Dat ik twee pingpongballen heb meegepikt. Hij kan ze vast missen, want er kwamen een – schat ik – vijfhonderdtal uit de lucht gevallen. Het kunnen er ook duizend zijn. Past mooi in mijn collectie, naast de twee plectrums van Mike Mills.

Enfin, u leest het: op dit moment schrijft een tevreden man. Slaapwel.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cultuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s