Rotweekend/Requiem voor Fantom

Holland is uitgeschakeld in een wedstrijd die bol stond van de suspense (en van de gele (16!) en rode (4!) kaarten), in Antwerpen werd een plichtsbewuste burger in elkaar geslagen door (niet mijn woorden, maar het is wel zo) “tuig van de richel”,  Bruno de Beer is neergeschoten, het Belgisch kampioenschap wielrennen werd visueel een maat voor niets door twee net wat te innig met elkaar omgaande helicopters, ik hield me een groot stuk van mijn weekend bezig met het corrigeren van examens, en Fantom is dood.
Fantom is/was mijn kat.  Ik herinner me hem nog als bolletje van enkele honderden grammen zwaar.  Door mijn ouders gekocht toen ik in het tweede middelbaar zat (ondertussen alweer 16 jaar geleden, waarmee meteen ook de gezegende leeftijd van Fantom gekend is), stal hij vanaf het begin het hart van iedereen die hem ooit onder ogen kreeg.  Hij krabte helaas ook het één en ander kapot, zeker in zijn jonge jaren: gordijnen, tapijten, mensenhuid in een iets te speelse bui.  En net als de meeste andere katten werd ook Fantom berucht om zijn eigenzinnigheid en zijn luiheid (zijn levensverhaal in het kort: hij sliep, hij at, hij speelde en hij sliep nog meer), maar hij bracht vooral leven in huis: mijn broer en ik hadden er een speelkameraad bij, en voor mijn moeder was hij het nooit afwezige gezelschap op de dagen dat ze thuis was: waar ze ook ging: als Fantom wakker was, volgde hij haar het hele huis door.
Die kat maakte deel uit van ons gezin, en ook al woon ik al jaren niet meer in mijn ouderlijk huis, als ik thuiskwam, was één van de eerste dingen die ik vroeg steeds weer opnieuw: “Waar is Fantom?”.  En nu is hij dood.  Thuiskomen zal nooit meer hetzelfde zijn.  Hij zal niet meer aan het raam staan miauwen, ’s avonds zal hij niet meer de warmte van de warmwaterleidingen opzoeken om zich te slapen te leggen, en hij zal niet meer met zijn licht schele ogen en een ietwat hautaine air naar het zoveelste bezoek staan kijken terwijl hij tracht te verbergen dat de aandacht hem deugd doet.

Er bestaat geen kattenhemel, maar als hij bestond, zou Fantom er thuishoren.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s