Gent

Er is iets met Gent. Het trekt de mensen aan die ooit in de stad hebben verbleven, en het lijkt niet te beschrijven.

Nu woon ik al een paar jaar terug in mijn stad, nadat ik tussentijds ook nog enkele jaren terug in Mechelen heb gewoond wegens niet matuur genoeg om als achttienjarige de Gentse studies tot een goed einde te brengen. Later heb ik dat gelukkig nog goedgemaakt nadat ik enkele jaren in Antwerpen mijn intellectuele maturiteit heb moeten aanscherpen.
En nu, als ik op een zomerse juni-avond uitkijk over de stad, met links in de verte de Ledeganck, rechts vaag het belfort en de Sint-Baafs verscholen achter een paar oude bomen, en in het midden de abdij van Sint-Pieters naast de Boekentoren, Gents intellectuele baken die menig student naar de Blandijnberg heeft geleid, terwijl de avondzon de lucht in allerlei tinten roze, paars en blauw kleurt, dan word ik gewaar waarom Gent de mensen aantrekt, en blijft aantrekken. Alleen, in woorden is het niet te vatten, daarvoor moet men zich in het Gentse leven hebben ondergedompeld. En daar heeft men niet eens vrienden voor nodig: als eenzame kluizenaar midden in de nacht door de stad dwalen, (zoals ik vroeger in mijn kottijd ettelijke malen heb gedaan) brengt een mens vanzelf in sferen die hij in andere steden misschien moeilijker (of helemaal niet) terugvindt.

Dwaal door de stad, mensen. Hierbij bent u van harte welkom.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s